Soms kan ik zo verzonken zijn in een tv-serie, dat ik me niet kan voorstellen dat deze eindigt. Dat binnenkort de laatste aflevering te zien is en dat ik dan afscheid moet nemen van al die karakters en het verhaal.
Hoe gaat het verder? Wat gebeurt er met die en die?
Het verhaal moet toch door, net zoals in het echte leven?
Toch?

Niet dus. Het stopt gewoon. Het is over en uit.

Kan het met muziek ook zo zijn?

Dat je zo verlangt naar het volgende stuk, de nieuwe noten van een componist of juist die van jezelf. Het is een gezonde nieuwsgierigheid naar het nieuwe.

Stel dat je zo muziek kunt schrijven dat je zelf ook telkens uitkijkt naar je nieuwe noten. Wat gaat het dit keer worden? Waarmee verras ik mezelf nu weer, welke technieken gebruik ik, kan ik het dit keer totaal anders orkestreren?

Dit is een top gevoel en zorgt ervoor dat je in flow blijft. Die creatieve spier blijft in beweging.
En dat is precies wat het moet zijn: die creatieve spier moet in beweging blijven.

Soms zijn er periodes dat ik weinig tot niets componeer. Dat gebeurd wel eens. Dat komt omdat ik vooral in opdracht werkt en de opdrachten soms even op zijn.

Hoe houd ik dan wel mijn creativiteit in beweging?

Dat doe ik door te blijven improviseren, ideeën te genereren voor die aanstaande compositie, muziek van anderen analyseren, de oude schoolboeken van het conservatorium weer eens doornemen, inspirerende artiesten bestuderen en meer.

Zorgen dat ik in conditie blijft en feeling met de materie blijf houden.

Nu mijn vraag aan jou: hoe blijft jouw creativiteit in conditie?

Ik ben nieuwsgierig en hoop van je te leren.
Schrijf je antwoord hieronder en maak kans op een gratis ticket voor de aankomende Live workshop van 27 november in Ede.

Op je muzikale vrijheid,
Marco


    1 Response to "Ik kan er geen afstand van doen"

    • David

      Interessant weer 🙂
      Hoe blijft mijn creativiteit stromen? Hmmm, eigenlijk moet ik daarop antwoorden dat dat niet altijd het geval is. Toch bedenk ik me dat ook als ik zelf niets bedenk, ik wel luister naar anderen en daar, bewust of onbewust, weer ideeën uit haal voor eigen werk. Daar moet ik dan wel bij zeggen dat ik vooral arrangeer, componeren doe ik vrij weinig.
      Analyseren van anderen doe ik zeker wel, onder andere door nummers of muziekstukken na te maken en door goed luisteren het origineel zo dicht mogelijk te benaderen. Dat is erg leerzaam, vooral op het gebied van orkestratie, wat ik vervolgens weer kan toepassen in eigen werk.
      Tja, van mij leer je dus niets, want dit doe je zelf al allemaal 😉

Leave a Reply

Your email address will not be published.