Daar zit je dan, helemaal klaar om een nieuw stuk te componeren. Wat doe je nu? Wachten op inspiratie, luisteren naar voorbeelden, overschrijven van een ander componist om op je eigen ideeën te komen, Chat GPT iets laten verzinnen waar jij op door kunt?
Zeg het maar?
Beginnen is niet altijd makkelijk. Het is de vraag waar jouw creatieve spier van aan gaat en wat het vonkje doet ontbranden. Soms is dat een binnen-muzikaal idee: een klank, een ritme, een melodie, een akkoord. En soms is het een buiten-muzikaal idee: een schilderij, een gebeurtenis. een herinnering.
Voor mij voelt het vaak als een strijd met mijn overtuigingen. Zoals: zit er wel iemand te wachten op mijn muziek, creatief gezien kan ik weinig, ik doe altijd hetzelfde, dit idee ken ik al …. en zo meer.
Die niet helpende overtuigingen die verdwijnen wel weer, zodra ik mijn vonk ontdekt heb.
Wat ik geleerd heb in al die jaren is dat wachten op inspiratie de slechtste optie is. Aan de slag gaan dat brengt je verder. Dan breng je de creatieve spieren in beweging. En waar je aandacht aan geeft, dat groeit en zo ook je ideeën.
En wat ook helpende kan zijn is je creativiteit beperken en een soort van regels opstellen. Ik geef je wat voorbeelden:
- Mijn compositie duurt 3 minuten
- De begin noot van de melodie is een ab en eindigt op een d
- Ik gebruik maximaal 6 of 7 verschillende akkoorden (six-seven ;))
- Het hoogtepunt ligt op de gulden snede
- Ik gebruik alle noten behalve de fis
- Ik schrijf maximaal 4 uur aan deze compositie
Het zo zijn zo wat voorbeelden van restricties die je jezelf kunt stellen. En in de beperking toont zich de meester en dus ook jouw creativiteit.
Dus maak het jezelf makkelijker door het moeilijker te maken in de beperkingen. Dat geeft ruimte om creatief te zijn.
Nu is een belangrijke uitspraak en geloof van mij: Gij zult pielen!
En daarmee bedoel ik dat het van soort belang is om te pielen, freubelen, aanklooien op je instrument. Om uiteindelijk een ideeën-bank te creëren waaruit je kunt putten bij het componeren.
Als ik lang genoeg aan het pielen ben achter de piano, dan kom ik toch weer bij de bekende stukken uit die ik ken. Dat is muziek die ik zodanig veel heb gestudeerd dat ze telkens weer op-poppen. En dat is nu juist waar ik niet wil uitkomen, ik wil een andere kant uit.
En ook daar helpt het om restricties te zetten. Want ook hier toont zich de meester in de beperking.
Enfin, beginnen met een nieuw stuk is nog niet zo makkelijk. Daarom geef ik je nog een paar technieken om je creatieve spieren aan te zetten.
- Geef je stuk een titel, of een werktitel, dat geeft richting
- Bepaal de lengte van je stuk van te voren
- Omschrijf dat wat je wil met woorden, en vertaal daarna de woorden naar noten
- Gebruik ideeën van een ander om je eigen ideeën aan te wakkeren
- Kijk naar de economie van je stuk, niet alles hoeft opnieuw gecomponeerd. Omkeringen en spiegelingen zijn ook welkom
- Ga aan de slag!!
Als dit niet inspireert?!
Welke ideeën en technieken gebruik jij om te starten met je compositie. Schrijf ze hieronder eens op zodat ieder die dit leest weer nieuwe ideeën krijgt.
