Vrijhouden of doorwerken is een thema wat hier thuis wel eens speelt in het gezin. Vooral in vakantie periodes: vrijhouden of doorwerken. Als ZZP’er overvalt mij wel eens het gevoel dat ik het aanbod in opdrachten MOET pakken, want je weet nooit wat de toekomst brengt.
Niet altijd een makkelijke keuze: de inkomsten pakken of kiezen voor een dag met het gezin?
Het zal een gevoel zijn waar mogelijk meer mensen mee hebben te dealen. Voor wat kies je?
Want kiezen voor de inkomsten nu kan ook betekenen dat we in de zomer meer te besteden hebben. Want in de zomer is het werkaanbod minimaal in mijn branche en dan zijn het wel zes-zeven (6/7? ;)) weken die overbrugt dienen te worden.
En tegelijkertijd is een dag met het gezin op stap bijzonder feestelijk. Dat geeft mij dan ook weer enorm veel energie.
De metafoor laat zich raden: Als je aan het componeren bent, schrijf je door totdat het af is of neem je ook wel eens afstand en een dag of zelfs een paar dagen afstand?
Voor beide opties is wat te zeggen.
Als je door blijft componeren dan weet je dat je in de flow blijft en dan maak je het ook af. Het is mooi om je af te vragen wat de prijs is. Afgezien van vermoeidheid, maar ook eenzaam en alleen.
Toen ik mijn CD schreef voor het Metropole Orkest heb ik vier maanden aan één stuk door geschreven. Natuurlijk wel slapen, eten en kort ontspannen.
Maar de focus was om al die muziek af te hebben in vier maanden. En het was fantastisch om te doen. Wat een focus, wat een inzet en doorzettingsvermogen. Ik droomde in composities.
In die tijd was ik alleen en financieel was het betalen van de huur en eten alleen belangrijk. Verder was alles in dienst van het componeren.
Toen ik mijn tweede CD schreef nam ik meer afstand. Ik was slechts drie dagen in de week aan het componeren op een andere locatie. Alleen al het fietsritje naar mijn werkplek gaf mij enorm veel ruimte.
Door de letterlijke en figuurlijke afstand kwam er ruimte in mijn composities.
Ik omarmde ik stiltes, langzame tempi en kon van een afstand luisteren.
Ook deze mindset was bijzonder om mee te maken en heeft me weer verder gevormd.
Nu, vandaag de dag, kies ik voor de superfocus. Want mijn tijd is beperkt: gezin, geld verdienen, sociaal zijn en alles waar ik graag voor kies.
En superfocus vraagt voor korte tijd afzondering. Met de timer ernaast.
Het voordeel van korte tijd is dat ik snel beslissingen maak. En die beslissingen zijn vaak heel intuïtief en vaak ook nog eens de juiste beslissingen.
In mijn visie is kort over beslissingen doen noodzakelijk om de ruis weg te laten.
Veranderen van je beslissingen kan altijd nog en is dan ook makkelijker, omdat je al iets hebt waar je je toe verhoud.
Enfin, hoe je het ook doet, kies dat wat bij je mogelijkheden en stemming past: De tijd nemen, werken met afstand of de superfocus.
En natuurlijk ben ik benieuwd hoe jij dit doet. Wat kies je? Mogelijk bewust, mogelijk onbewust.
Schrijf jouw inzicht hieronder op, zodat we van je kunnen leren.
Dank je wel, Marco.
